Πρόγραμμα

ΠΕΜΠΤΗ, 23/7, 7μμ

murales autoriduzione

5η Συνέλευση εργαζόμενων-ανέργων στην Πλατεία Συντάγματος

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ  –  ΑΥΤΟΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΡΕΩΝ

ΤΡΙΤΗ, 21/7, 7μμ

Dust_Bowl_-_Dallas,_South_Dakota_1936

4η Συνέλευση εργαζόμενων-ανέργων στην Πλατεία Συντάγματος

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΔΕΥΤΕΡΑ, 20/7, 7μμ

CAM00536

3η Συνέλευση εργαζόμενων-ανέργων στην Πλατεία Συντάγματος

ΠΕΜΠΤΗ, 16/7, 7μμ

2η Συνέλευση εργαζόμενων-ανέργων στην Πλατεία Συντάγματος

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΤΡΙΤΗ, 14/7, 7μμ

1η Συνέλευση εργαζόμενων-ανέργων στην Πλατεία Συντάγματος

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ 

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ! 

 

 

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΑΝΕΡΓΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ & ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ 3ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Πέντε χρόνια τώρα η πολιτική της απαξίωσης όχι μόνο της εργασιακής μας δύναμης αλλά και της ζωής μας συνολικά συνεχίζεται ακάθεκτη. Την εξυπηρετούν και την προωθούν τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά του κράτους και του κεφαλαίου. Εμείς, οι μισθωτοί εργαζόμενοι, οι άνεργοι/ες, οι φοιτητές-φοιτήτριες και νοικοκυρές που δημοσιεύουμε αυτό το κάλεσμα είμαστε άνθρωποι που συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια στους πολύμορφους ταξικούς αγώνες, είτε μέσα στους χώρους εργασίας είτε στις εργατικές γειτονιές. Είμαστε αυτοί που, είτε ψηφίσαμε ΟΧΙ εννοώντας ΟΧΙ σε όλη την πολιτική της απαξίωσης είτε απείχαμε συνειδητά από το δημοψήφισμα αρνούμενοι τα διλήμματα της εξουσίας, μας ενώνει μια κοινή επιθυμία. Η επιθυμία να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της τάξης μας ενάντια στα συμφέροντα των μικρών και μεγάλων αφεντικών και να ενεργοποιήσουμε όλους τους δυνατούς τρόπους συλλογικής δράσης για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών μας. Μας ενώνει, εν ολίγοις, η αναγκαιότητα

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ

Η επίθεση αυτή εμφανίζεται μυστικοποιημένη άλλοτε ως «κρίση δημόσιου χρέους», άλλοτε ως «κοινή προσπάθεια όλων των ελλήνων να σώσουμε τη χώρα από τα χειρότερα». Άλλοτε πάλι καλύπτεται πίσω από κωδικοποιημένες λέξεις όπως «Μνημόνια», λέξεις που κατακλύζουν το δημόσιο λόγο, συσκοτίζοντας περισσότερο το πραγματικό περιεχόμενο της επίθεσης που βιώνουμε όλοι μας. Πρέπει επομένως να προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε από μια προλεταριακή σκοπιά το περιεχόμενο και τις επιπτώσεις αυτών των πολιτικών που οι καπιταλιστές χρησιμοποιούν εναντίον της τάξης μας.

***

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ 1ου & ΤΟΥ 2ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Τα σημαντικότερα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης πολιτικής εσωτερικής υποτίμησης που εφάρμοσε το εγχώριο πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου συνοψίζονται:

  • στην κατακόρυφη πτώση του άμεσου (μισθοί και συντάξεις) και έμμεσου μισθού μας (δραστικές περικοπές των κρατικών κοινωνικών δαπανών)·
  •  στη ραγδαία αύξηση των επισφαλών θέσεων εργασίας·
  •  στην αύξηση της φορολογίας εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας που βάρυνε κυρίως εμάς τους προλετάριους·
  •  στη μεγάλη αύξηση των ιδιωτικών χρεών προς το δημόσιο και τις τράπεζες
  •  στην πρωτοφανή έκρηξη της ανεργίας και της φτώχειας.

Με λίγα λόγια στη δημιουργική καταστροφή μη επαρκώς παραγωγικού σταθερού και μεταβλητού κεφαλαίου, όπως αυτή αποτυπώνεται συνολικά από την μείωση κατά σχεδόν 30% του ΑΕΠ.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ 3ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Με κατεπείγουσες ενέργειες, που παραβιάζουν τη συνήθη καπιταλιστική νομιμότητα, η αριστερά του κεφαλαίου σε συνεργασία με τους υπόλοιπους συνοδοιπόρους της στην κυβέρνηση «εθνικού σκοπού» ψηφίζει σε δόσεις (την προηγούμενη Τετάρτη 15/7, αύριο, Τετάρτη 22/7 και μετά μέσα στον Αύγουστο) μια σειρά «προαπαιτούμενων μέτρων» που αποτελούν το προανάκρουσμα της επίθεσης μέσω του 3ου κατά σειρά μνημονίου. Αυτά αφορούν τέσσερις επιμέρους πλευρές: 1) το φορολογικό σύστημα· 2) την αγορά μισθωτής εργασίας· 3) το συνταξιοδοτικό σύστημα και 4) τη συσσώρευση μέσω λεηλασίας.

1) Φορολογικό σύστημα
Μέσω της αύξησης της άμεσης και έμμεσης φορολογίας οι καπιταλιστές εξαπολύουν μια νέα επίθεση στον άμεσο μισθό μας, καθώς βασικά αγαθά ακριβαίνουν, το κόστος της καθημερινής επιβίωσής μας γίνεται ολοένα μεγαλύτερο, ενώ η ζωή μας γίνεται τελικά πιο μίζερη, δίχως να μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις πραγματικές καθημερινές μας ανάγκες. Πιο συγκεκριμένα με τα νέα μέτρα προβλέπεται:

  • Αύξηση του ΦΠΑ από 13% σε 23% σε μια σειρά βασικά τρόφιμα (βλ. όσπρια, ζυμαρικά, καφές, τσάι, ζάχαρη, σοκολάτες, μπισκότα και άλλα συσκευασμένα τρόφιμα, μοσχαρίσιο κρέας, καθώς και μια σειρά ειδών καθημερινής χρήσης, τα περισσότερα εκ των οποίων είχαν ΦΠΑ 9% το 2009). Μόνο από τις αυξήσεις στα τρόφιμα υπολογίζεται ότι η ετήσια ζημιά στις τσέπες μας θα φτάσει τα 160 ευρώ ανά οικογένεια.
  • Αύξηση του ΦΠΑ από 13% στο 23% σε μια σειρά υπηρεσιών που αφορούν τις μετακινήσεις (βλ. εισιτήρια των ΜΜΜ, κόμιστρα των ταξί), νοσήλια σε ιδιωτικές κλινικές, εστιατόρια, φροντιστήρια ξένων γλωσσών και Η/Υ κλπ.
  • Αύξηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ και διατήρησή της για τα χαμηλότερα. Επίσης διατήρηση του ΕΝΦΙΑ για το 2015, το 2016 και ποιος ξέρει για πόσο ακόμη.
  • Αλλαγή του κώδικα πολιτικής δικονομίας που θα επιτρέπει τις κατασχέσεις-εξπρές ακόμα και της πρώτης κατοικίας.
  • Άρση περιορισμών για κατασχέσεις μισθών κάτω από το υπάρχον όριο των 1.500 ευρώ
  • Αύξηση της φορολόγησης των αγροτών και των μικρών, ατομικών επιχειρήσεων, με ταυτόχρονη αύξηση της προκαταβολής ΦΠΑ.

2) Αγορά μισθωτής εργασίας
Στον τομέα των σχέσεων εργασίας η νέα συμφωνία προβλέπει την εφαρμογή των διαβόητων εργαλειοθηκών του ΟΑΣΑ (toolkit 1 και 2), άρα την περαιτέρω διεύρυνση της κυριακάτικης λειτουργίας των καταστημάτων, την απελευθέρωση κλάδων (βλ. μεταφορές και βιομηχανία τροφίμων) και αγορών (βλ. φρέσκο παστεριωμένο γάλα, ψωμί, οικοδομικά υλικά, ποτά, προϊόντα πετρελαίου), την άρση περιορισμών πώλησης προϊόντων (πχ. μη υποχρεωτικώς συνταγογραφούμενα φάρμακα), το άνοιγμα των λεγόμενων «κλειστών επαγγελμάτων» κλπ. Όλα τα παραπάνω μέτρα έχουν ως στόχο την περαιτέρω επιτάχυνση των τάσεων συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στον χώρο του εμπορίου, στην σφαίρα δηλαδή της πραγματοποίησης της παραχθείσας υπεραξίας. Μια τέτοια συγκεντροποίηση με τη σειρά της θα επιταχύνει τη συγκεντροποίηση τόσο στην εγχώρια σφαίρα της κυκλοφορίας (βλ. τριτογενής τομέας: logistics, μεταφορές), όσο και στην εγχώρια σφαίρα της παραγωγής, ειδικά στον πρωτογενή τομέα.
Καθώς η συμφωνία με τους δανειστές προβλέπει την εισαγωγή ημιαυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων από τους πολύ υψηλούς στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος (1% το 2015, 2% το 2016, 3% το 2017) ας αναμένουμε την περαιτέρω συμπίεση του μισθολογικού κόστους στο δημόσιο, ενώ θα επανέλθουν μέτρα πειθάρχησης, εντατικοποίησης της εργασίας και αύξησης της παραγωγικότητας αυτής (βλ. αξιολογήσεις με στόχο τις μαζικές απολύσεις καθώς και αλλαγή των νομικών προϋποθέσεων για κήρυξη απεργίας στο Δημόσιο, αναδιάρθρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, απελεύθερωση των ομαδικών απολύσεων κλπ.).

3) Συνταξιοδοτικό σύστημα
Στα σχετικά με το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης «προαπαιτούμενα», που αποτελούν προπομπό του συνολικότερου πακέτου μέτρων που αναμένεται να κατατεθεί προς ψήφιση το φθινόπωρο, και το οποίο αποτελεί συνέχεια μιας σειράς παλαιότερων μεταρρυθμίσεων (βλ. «νομοσχέδιο Γιαννίτση» 2001, v. 3863/2010 ή «νόμος Λοβέρδου», ν. 4052/2012), προβλέπουν νέα υψηλότερα όρια συνταξιοδότησης, άρα επιμήκυνση της περιόδου εκμετάλλευσης της εργασίας μας, ενοποίηση των ταμείων, αρχικά επικουρικής, σύνταξης με προς τα κάτω προσαρμογή των συντάξεων μέσω της έμμεσης εφαρμογής του μέτρου της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ από τις αρχές του 2019, συνολική μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 2,5-3 δις ευρώ μόνο την περίοδο 2015-2016, πάγωμα της κρατικής επιχορήγησης σε ονομαστικούς όρους στα σημερινά επίπεδα μέχρι το 2021 παρά την αύξηση του αριθμού συνταξιούχων, μεγαλύτερη μετακύλιση κόστους υγειονομικής περίθαλψης στις πλάτες μας. Τέλος, δομική αναδιάρθρωση του συνταξιοδοτικού συστήματος με την ολοένα στενότερη σύνδεση εισφορών και αποδιδόμενων συντάξεων, άρα με τη σταδιακή μετατροπή του χαρακτήρα του συστήματος από κατά βάση αναδιανεμητικό, σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό ανταποδοτικό.

4) Συσσώρευση μέσω λεηλασίας (βλ. ιδιωτικοποιήσεις και επενδύσεις)
Σημαντικό είναι το κομμάτι της συμφωνίας που αναφέρεται στη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων και της «συσσώρευσης μέσω λεηλασίας». Πιο συγκεκριμένα, το πακέτο προβλέπει μεταξύ άλλων:

  •  Τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ, της διοίκησης των τραπεζών και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή τη διασφάλιση του ελέγχου τους από τους δανειστές και τη Διεθνή του κεφαλαίου·
  •  Την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με άλλα 25 δις ευρώ, ανακεφαλαιοποίηση που φυσικά που θα βαρύνει το δημόσιο χρέος και θα προστεθεί στα 38 δις δημόσιου χρέους που ήδη δόθηκαν στις τράπεζες για τη διάσωσή τους. Το νέο πακέτο ανακεφαλαιοποίησης θα επιφέρει περαιτέρω συγκεντροποίηση του τραπεζικού τομέα, μαζικές απολύσεις εργαζομένων και εκχώρηση μέρους των περιουσιακών τους στοιχείων στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια με ταυτόχρονη συρρίκνωσης του δικτύου τους·
  •  Την εφαρμογή της Κοινοτικής Οδηγίας Bank Recovery and Resolution Directive (BRRD), η οποία καθορίζει τη διαδικασία εκκαθάρισης (πτωχευμένων) τραπεζών και η οποία προβλέπει διαδικασίες κουρέματος των μετόχων και μεγαλοκαταθετών (bail-in)·
  •  Τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων (Ταμείο Δημόσιου Πλούτου) στα πρότυπα του γερμανικού αντίστοιχου ταμείου λεηλασίας του παγίου κεφαλαίου και της ακίνητης περιουσίας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (Τreuhandanstalt). Στο Ταμείο θα μεταφερθούν τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών (συμμετοχές και θυγατρικές σε Ελλάδα και εξωτερικό, ακίνητα, εγγυήσεις δανείων κλπ), ενώ θα συμπεριληφθούν και εκείνα τα στοιχεία που έχουν ήδη μεταφερθεί στο ΤΑΙΠΕΔ, όπως οι μετοχές κρατικών επιχειρήσεων (ΟΤΕ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Ελευθέριος Βενιζέλος κλπ.), οι υποδομές (αεροδρόμια, μαρίνες, περιφερειακά λιμάνια κλπ) καθώς και η κρατική ακίνητη περιουσία (πρώην αεροδρόμιο στο Ελληνικό, κρατικές εκτάσεις και κτήρια). Ενδεχομένως να μεταφερθεί και η κρατική συμμετοχή στις τράπεζες μέσω των μετοχών του ΤΧΣ. Στόχος του ταμείου η είσπραξη εσόδων περίπου 50 δις ευρώ «μέσω ιδιωτικοποιήσεων και άλλων μέσων» σε ορίζοντα 30ετίας. Από την ως τώρα εμπειρία των ιδιωτικοποιήσεων όχι μόνο στην Ελλάδα (βλ. Ελληνικό, ΟΠΑΠ, προβλήτα Νο2 του ΟΛΠ, περιφερειακά αεροδρόμια κλπ.) αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα το καταβαλλόμενο τίμημα υπολείπεται κατά πολύ του πραγματικού, οπότε τα έσοδα 50 δις ευρώ αντιστοιχούν στην υφαρπαγή κρατικών κεφαλαιουχικών στοιχείων πολύ μεγαλύτερης αξίας (ή στοιχείων που έχουν υποτιμηθεί τεχνητά). Τα πρώτα 25 δις θα χρησιμοποιηθούν για τη σταδιακή αποπληρωμή της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, τα επόμενα 12,5 δις θα διατεθούν για τη μείωση του χρέους ως προς το ΑΕΠ, ενώ τα εναπομείναντα 12,5 θα χρησιμοποιηθούν για επενδύσεις, ώστε η υποτιμημένη/απαξιωμένη εργασιακή μας δύναμη να ξαναϋπαχθεί στην αυτοαξιοποιητική λογική του κεφαλαίου.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΣΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ! ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΜΕΣΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ

Δεν είμαστε πατριώτες, δεν αγωνιζόμαστε κάτω από καμιά εθνική σημαία. Πατρίδα μας όλη η γη. Όπως δεν αγωνιζόμαστε κάτω από την ταυτότητα του «καταναλωτή», έτσι δεν αγωνιζόμαστε και κάτω από τις θολές και παραπλανητικές ταυτότητες του «πολίτη», του «κατοίκου/γείτονα», του «ατομικού ιδιοκτήτη» και του «λαού» που οι απανταχού απατεώνες πολιτικοί χρησιμοποιούν για να συσκοτίζουν την πραγματικότητα της κοινωνικής ανισότητας, της φτώχιας και της εκμετάλλευσης της εργασίας.

Με την εξαίρεση των φασιστών, των ρατσιστών, των σεξιστών και των σταλινικών, καλούμε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν αυτόνομα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στην πολιτική της απαξίωσης και της αφομοίωσης, για να συνεχίσουμε την από κοινού οργάνωση της αντίστασής μας στους εφαρμοστικούς νόμους του νέου μνημονίου που ψηφίζονται αυτές τις μέρες στη Βουλή από την άτυπη οικουμενική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ. Και πάνω απ’ όλα να βρούμε τρόπους άμεσης ικανοποίησης των αναγκών μας.

ΝΕΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΜΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ – ΑΥΤΟΜΕΙΩΣΗ ΤΙΜΩΝ & ΧΡΕΩΝ
ΠΕΜΠΤΗ 23/7, 19.00

İşçi ve İşsizler Meclisi’nin Süregelen Kemer Sıkma ve Değersizleştirme Politikasına Karşı Çağrısı

(Önümüzdeki Toplantı: @ Syntagma Meydanı, Pazartesi, 20/7, 19:00)

Geçtiğimiz beş sene boyunca yalnızca emek gücümüzü değil aynı zamanda bir bütün olarak hayatımızı değersizleştirme politikası (“Memorandum” olarak da bilinmektedir) amansız ve acımasızca sürdü Bu politikayı devletin ve sermayenin hem sağ kanadı hem de sol kanadı sunuyor ve savunuyor.

Biz, bu duyuruyu yapan ücretli işçiler, işsizler, öğrenciler ve ev kadınları, ya işyerlerimizde ya da yaşadığımız işçi sınıfı mahallelerinde tüm bu yıllar boyunca muhtelif sınıf mücadelelerinin içerisinde bulunmuş kişileriz.

Bir bütün olarak kemer sıkma ve değersizleştirme politikasına HAYIR anlamında son referandumda HAYIR oyu verenler olarak veya siyasi partilerin dayattığı ikilemleri reddederek bilinçli olarak referandumu boykot edenler olarak bizler ortak bir istenci paylaşanlarız. Bu, patronların çıkarlarına karşı sınıfımızın çıkarlarını savunma ve sosyal ihtiyaçlarımızı karşılamak için kolektif eyleme mümkün olan tüm yollarla katkı yapmak istencidir.

Kısaca sınıfımızın ve ihtiyaçlarımızın görünürlüğünü kamusal alanda örgütlemek gerekliliğini paylaşıyoruz.

Geçtiğimiz beş sene içinde çok fazla acı çektik ve şimdi kapitalist devlet, 3. Memorandum’u kabul ederek, acı çekmeye devam edeceğimizi garantiliyor: ücret ve emeklilik maaşı kesintileri, sağlık ve eğitim harcamalarında ve zaten mevcut olmayan işsizlik yardımlarında kesintiler, evlerimizin doğrudan vergilendirilmesinde ve gıda ve ulaşımın dolaylı vergilendirilmesinde artışlar.

Yerel ve uluslararası kapitalistlerle onları temsil eden siyasi elemanların önümüze attığı “insanı yardım”ların üzerine tükürüyoruz. Biz dilenci değiliz, bunlara ihtiyacımız yok; bizim “hümanizm”imiz ve onlara sağladığımız mecburi emek zaman sayesinde hala koltuklarında oturan onlar.

Son gelişmelerin edilgen seyircileri olmayacağız. Muhtelif siyasi metaların fiyatlarına vitrinlerden aval aval bakmayacağız.

Tefeci devletlerle aynı kafa bulandırıcı ideoloji ve “istisna durumu” pratiğini paylaşan hükümetteki sahtekarlar “Avrodan çıkıştan ve mali boğulmadan kurtulduk!” diyorlar. Yalandan şantaj ikilemlerinin (“avro mu drahma mı?”) arkasında, ‘istisnevi’ değil daimi olarak yerel ve “yabancı” proletaryanın üretken ve yeniden-üretken emeğinin yarattığı zenginliğe el koyma ihtiyaçlarını saklıyorlar.

Bizim olanı geri alacağız! Biliyoruz ki en anlık ihtiyaçlarımızı karşılamamız bile bizim ve bizden önceki proleter kuşakların yarattığı üretim, dağıtım ve iletişim araçlarının el değiştirmesini gerektiriyor.

Meclisimize faşistlerin, ırkçıların, cinsiyetçilerin ve stalinistlerin katılmasını istemediğimizi ilan ediyoruz. Biz yurtsever değiliz, hiçbir milli bayrak altında mücadele etmiyoruz. Bizim evimiz bütün dünyadır. Her yerde sahtekar siyasetçilerin toplumsal eşitsizlik ve emek sömürüsü gerçeğini gizlemek için kullandığı, belirsiz ve hedef şaşırtan “yurttaş”, “komşu”, “halk” gibi etiketler altında mücadele etmiyoruz.

Geçtiğimiz senelerde işyerlerinde ve mahallelerde değersizleştirme ve kemer sıkma politikasına karşı savaşmış ve savaşmaya devam eden herkesi, tüm yoldaşları bizimle örgütsel çabalara girmeleri ve yeni memorandumun şu günlerde Parlamentoda gayrı-resmi SYRIZA – ANEL – Yeni Demokrasi – PASOK – To Potami tüm-parti koalisyonu tarafından oylanacak uygulama yasalarına direnmeye devam etmeleri çağrısında bulunuyoruz. Ve her şeyden önemlisi, ortak ihtiyaçlarımızın anlık tatmini için yollar bulmak için bu çağrıda bulunuyoruz.

Syntagma Meydanı İşçi ve İşsizler Meclisi (14/7/2015)

Ek: 15 Haziran Çarşamba günü, kamu sektörü işçilerinin sabah eyleminin sonunda İşçi ve İşsizler Meclisi metroda ücretsiz ulaşım amaçlı bir müdahale yaptı. 16 Haziran’da faaliyet ve etkinliklerin organizasyonu için ilk toplantıda önerilen çalışma grupları oluşturuldu. 19 Haziran Pazar günü İşçi ve İşsizler Meclisi, Pazar tatilinin kaldırılmasına karşı Atina’nın merkezi caddelerinde birini kapatacak olan grevci hizmet sektörü işçileriyle dayanışma eylemi gerçekleştirecek. 21 ve 23 Haziran günlerinde İşçi ve İşsizler Meclisi Syntagma Meydanı’nda biri yeni kemer sıkma politikaları, diğeri ise fiyatları ve borçların bizim tarafından düşürülmesi üzerine iki açık toplantı düzenleyecek.

APPEL de L’ASSEMBLÉE des TRAVAILLEURS et des CHÔMEURS

CONTRE L’ACTUELLE POLITIQUE D’AUSTÉRITÉ ET DE DÉVALUATION

PROCHAINE RÉUNION

sur la PLACE SYNTAGMA

LUNDI 20/7, 19H

 Depuis cinq ans, la politique de dévaluation non seulement de notre force de travail mais de l’ensemble de notre vie (baptisée collectivement les « Mémoranda ») s’est poursuivie implacablement et sans relâche. Tant l’aile gauche que l’aile droite de l’État et du capital sont à son service et la favorisent.

Nous qui faisons cette déclaration, salariés et salariées, chômeurs et chômeuses, étudiants, étudiantes et élèves, ménagères, nous avons participé à diverses luttes de classes, que ce soit sur les lieux du travail ou dans les quartiers ouvriers, tout au long de ces années.

Que nous ayons voté NON, à savoir NON en bloc à la politique d’austérité et de dévaluation, ou que nous nous soyons abstenus sciemment lors du référendum, rejetant par là les alternatives présentées par les partis politiques, nous partageons tous un seul désir. C’est celui de défendre les intérêts de notre classe contre les intérêts des patrons et de contribuer à toutes les formes possibles d’action collective afin de satisfaire nos besoins sociaux.

En somme, nous partageons la nécessité

D’ORGANISER LA VISIBILITÉ DE NOTRE CLASSE

ET DE NOS BESOINS DANS L’ESPACE PUBLIC

 Depuis cinq ans nous avons beaucoup trop souffert et aujourd’hui l’État capitaliste, ayant adopté le 3ème Mémorandum, nous assure que nous allons continuer de souffrir : des réductions de salaires et de pensions, des compressions de dépenses pour la santé et l’éducation, des allocations chômage inexistantes, l’augmentation des impôts directs sur nos logements, la hausse des impôts indirects sur l’alimentation, la restauration et le transport.

Nous crachons sur « l’aide humanitaire » que nous offrent les capitalistes nationaux et internationaux et le personnel politique qui les représente. Nous ne sommes pas des mendiants, nous n’avons pas besoin d’eux ; ils sont encore en place ici grâce à notre propre « humanisme » et au temps de travail forcé que nous leur fournissons.

NOUS NE RESTERONS PAS LES SPECTATEURS PASSIFS DES ÉVÈNEMENTS RECENTS. NOUS N’ALLONS PAS FAIRE DU LÈCHE-VITRINES ET COMPARER LES PRIX DES DIFFÉRENTES MARCHANDISES POLITIQUES

« On nous a épargné la sortie grecque de la zone euro et l’asphyxie financière ! », précisent les escrocs étatiques qui en souriant partagent avec les États usuriers l’idéologie et la pratique mystificatrices de « l’état d’exception ». Derrière cette idéologie et cette pratique de fausses alternatives de chantage (« l’euro ou le drachme ? »), ils cachent leur besoin, non pas ‘exceptionnel’ mais permanent, d’usurper les richesses produites par le travail productif et reproductif du prolétariat local et « étranger ».

NOUS ALLONS REPRENDRE CE QUI NOUS APPARTIENT ! NOUS SAVONS QUE LA SATISFACTION DE NOS BESOINS MÊME LES PLUS IMMÉDIATS NOUS MÈNE FORCÉMENT À NOUS RÉAPPROPRIER LES MOYENS DE PRODUCTION, DE DISTRIBUTION ET DE COMMUNICATION QUE NOUS AVONS CRÉES AVEC LES GÉNÉRATIONS PASSÉES DE PROLÉTAIRES

 Nous déclarons indésirables la présence et la participation des fascistes, des racistes, des sexistes et des staliniens à notre assemblée. Nous ne sommes pas des patriotes, nous ne luttons sous aucun drapeau national. La terre est notre patrie. Nous ne luttons pas sous des étiquettes floues et trompeuses de « citoyens », de « résidents / voisins », de « propriétaires privés » et de « peuple » dont les politiciens véreux où qu’ils soient se servent pour obscurcir les réalités de l’inégalité sociale et de l’exploitation du travail.

Nous invitons tous les camarades, tous ceux et celles qui ont lutté au cours des années récentes et continuent de lutter de manière autonome sur les lieux de travail et dans les quartiers contre la politique de dévaluation et de récupération à joindre leurs tentatives organisationnelles aux nôtres et à continuer de résister aux lois d’application du nouveau mémorandum qui sera approuvé prochainement au parlement par le gouvernement multiparti SYRIZA-Grecs indépendants (ANEL)-ND-PASOK-TO POTAMI (La Rivière). Et surtout, à trouver les moyens de la satisfaction immédiate de nos besoins.

L’ASSEMBLÉE des TRAVAILLEURS et des CHÔMEURS sur la Place Syntagma

14/7/2015

ADDENDUM : Le mercredi 15, après la fin de la manifestation du matin des travailleurs du secteur public, l’Assemblée est intervenue dans le métro pour réclamer la gratuité des transports. Le jeudi 16, les groupes de travail proposés lors de la première réunion d’organisation des actions et des évènements se sont formés. Le dimanche 19, l’Assemblée engagera une action de solidarité avec les grévistes du secteur marchand qui vont bloquer les rues commerçantes d’Athènes pour protester contre la suppression du dimanche férié. Le mardi 21 et le jeudi 23, l’Assemblée organisera deux réunions publiques, l’une sur les nouvelles mesures d’austérité et l’autre sur l’auto-réduction des prix et des dettes sur la Place Syntagma.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΑΝΕΡΓΩΝ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Κατεβάστε το αρχείο σε pdf

ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ – ΑΥΤΟΜΕΙΩΣΗ ΤΙΜΩΝ ΚΑΙ ΧΡΕΩΝ

ΠΕΜΠΤΗ 23/7, 19.00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

Πέντε χρόνια τώρα η πολιτική της απαξίωσης όχι μόνο της εργασιακής μας δύναμης αλλά και της ζωής μας συνολικά (γνωστή και ως «μνημόνια») συνεχίζεται ακάθεκτη. Την εξυπηρετούν και την προωθούν τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά του κράτους και του κεφαλαίου.

Εμείς, οι μισθωτοί εργαζόμενοι, οι άνεργοι/ες, οι φοιτητές-φοιτήτριες και νοικοκυρές που δημοσιεύουμε αυτό το κάλεσμα είμαστε άνθρωποι που συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια στους πολύμορφους ταξικούς αγώνες, είτε μέσα στους χώρους εργασίας είτε στις εργατικές γειτονιές. Είμαστε αυτοί που, είτε ψηφίσαμε ΟΧΙ εννοώντας ΟΧΙ σε όλη την πολιτική της απαξίωσης είτε απείχαμε συνειδητά από το δημοψήφισμα αρνούμενοι τα διλήμματα της εξουσίας, μας ενώνει μια κοινή επιθυμία. Η επιθυμία να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της τάξης μας ενάντια στα συμφέροντα των μικρών και μεγάλων αφεντικών και να ενεργοποιήσουμε όλους τους δυνατούς τρόπους συλλογικής δράσης για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών μας.

Μας ενώνει, εν ολίγοις, η αναγκαιότητα

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ

 

Μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο για τη συνέχιση του αγώνα. Είμαστε αναγκασμένοι να επινοήσουμε κινηματικούς, ανταγωνιστικούς τρόπους έμπρακτης άρνησης των συνεπειών της εφαρμογής του Μνημονίου και άμεσης ικανοποίησης των αναγκών μας ενάντια στην άνευ προηγουμένου λεηλασία του άμεσου και έμμεσου μισθού μας και την ανεργία. Στην τρομοκρατία της «κρίσης του χρέους» και του grexit, που το κράτος και το κεφάλαιο έχουν εξαπολύσει εναντίον μας, αντιπροτάσσουμε την παύση πληρωμών από τα κάτω, δηλ. την παύση πληρωμής λογαριασμών, εισιτηρίων, δανείων κλπ με την οργάνωση άμεσων δράσεων στους τομείς αναπαραγωγής της εργασιακής μας δύναμης (υγεία, μεταφορές, εκπαίδευση) καθώς και σε δημόσιες υπηρεσίες (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ) που οδηγούνται σε ιδιωτικοποίηση. Ταυτόχρονα, διερευνούμε γενικότερα τους τρόπους συλλογικής οργάνωσης μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς που θα ξεπεράσουν τους διαχωρισμούς μεταξύ των εργαζομένων και θα αντιστρέψουν την πορεία της καπιταλιστικής κρίσης ώστε να γίνουμε εμείς οι ίδιοι η κρίση του κράτους και του κεφαλαίου με τελικό στόχο την ανατροπή τους.

Γι’ αυτό διοργανώνουμε τη σημερινή εκδήλωση στην Πλατεία Συντάγματος με θέμα
Ταξική οργάνωση ενάντια στην κρίση και μορφές δράσης

  • Παύση πληρωμών από τα κάτω
  • Οργάνωση μέσα και έξω απ’ τους χώρους δουλειάς

καλώντας και δίνοντας το λόγο σε συλλογικότητες και άτομα που, όπως και μεις, ήδη βρίσκονται σ’ αυτήν την κατεύθυνση και έχουν να καταθέσουν την κινηματική τους εμπειρία.

Φτύνουμε την «ανθρωπιστική βοήθεια» που θέλουν να μας παράσχουν οι ντόπιοι και διεθνείς καπιταλιστές και οι πολιτικοί που τους εκπροσωπούν. Δεν είμαστε επαίτες, δεν τους έχουμε ανάγκη· αυτοί εξακολουθούν και υπάρχουν χάρις στο δικό μας «ανθρωπισμό» και την εργασία που καταναγκαστικά τους παρέχουμε.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΣΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥΣ

 Γιατί παύση πληρωμών από τα κάτω;

  •  Αυτό που μας παρουσιάστηκε πριν από πέντε χρόνια ως «κρίση χρέους» δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης καπιταλιστικής κρίσης που τώρα οξύνεται. Το «δημόσιο χρέος» αυξανόταν σταθερά μέχρι το 2009 λόγω της αύξησης των δημόσιων δαπανών αλλά και λόγω της μείωσης της φορολογίας του κεφαλαίου. Έφτασε να εκτιναχθεί ως ποσοστό επί του ΑΕΠ όταν η κρίση κερδοφορίας των επιχειρήσεων απείλησε τις τράπεζες (μεταξύ των οποίων και τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες που κατείχαν ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας άνω των 120 δις δολαρίων). Το ελληνικό κράτος και η τρόικα έσπευσε να τις σώσει «κρατικοποιώντας» και «κοινωνικοποιώντας» το χρέος τους μέσω των μνημονίων.
  • Με την «κρίση χρέους» και το φόβητρο της χρεοκοπίας (πρόσφατα και του grexit) το κράτος και το κεφάλαιο κατάφεραν όλα αυτά τα χρόνια να υποτιμήσουν την αξία της εργασιακής μας δύναμης και να μας πειθαρχήσουν: λεηλατώντας το μισθό μας –άμεσο και έμμεσο– , μειώνοντας τις δημόσιες δαπάνες, αυξάνοντας τη φορολογία των κατοικιών μας και των ειδών πρώτης ανάγκης, πετώντας μας στην ανεργία, ιδιωτικοποιώντας κρατικές επιχειρήσεις κλπ. Χτες θεσμοθέτησαν τις κατασχέσεις-εξπρές ακόμα και της πρώτης κατοικίας, ενώ έπεται περαιτέρω επίθεση στις συντάξεις και τους μισθούς.
  • Το χρέος, άρα, ενώ παρουσιάζεται ως «εθνικό ζήτημα», δεν είναι παρά μια μορφή ταξικής επίθεσης και τρομοκρατίας για να ενταθεί η εκμετάλλευσή μας και να δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες για την καπιταλιστική ανάπτυξη. (Ακόμα και τα δάση καίγονται κάθε καλοκαίρι γι’ αυτό το λόγο). Από αυτή τη σκοπιά, δεν υπάρχει «χρέος της χώρας» γιατί δεν υπάρχει «κοινό πρόβλημα» εργατών και αφεντικών. Κάθε υποτιθέμενη λύση του ζητήματος του χρέους που το τοποθετεί σε εθνικά πλαίσια (επαναδιαπραγμάτευση, μερική ή ολική διαγραφή κλπ) προϋποθέτει μια «φιλολαϊκή» κυβέρνηση που θα πάρει υποτίθεται φιλεργατικά μέτρα· εν ολίγοις συνεπάγεται τη διαρκή αναπαραγωγή και προπαγάνδιση ενός κρατικιστικού και εθνικού σχεδίου διαχείρισης του καπιταλισμού, μια «υψηλή πολιτική», νέες μεσολαβήσεις. Τώρα που το παραμύθι με το «φιλολαϊκό» ΣΥΡΙΖΑ τέλειωσε, νέοι λαϊκιστές απατεώνες παραμονεύουν στη γωνία.
  • Η απάντησή μας από τα κάτω, η άρνηση και κατάργηση του χρέους από τα κάτω σημαίνει να σταματήσουμε εμείς οι ίδιοι να πληρώνουμε το ελληνικό κράτος, τους έλληνες καπιταλιστές, τους έλληνες τραπεζίτες. Αυτό σημαίνει ότι σε πρώτη φάση στηρίζουμε το μισθό μας και τα άλλα μέσα επιβίωσής μας (όπως το σπίτι μας) αλλά γενικότερα το εντάσσουμε σε μια πρακτική επανοικειοποίησης ολόκληρου του πλούτου που εμείς οι ίδιοι παράγουμε. Όσον αφορά στους τομείς αναπαραγωγής και κυκλοφορίας της εργασιακής μας δύναμης (υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές) και στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ (νερό, φως), η άρνηση πληρωμής των λογαριασμών και των εισιτηρίων σημαίνει ότι αρνούμαστε στην πράξη τη μείωση του μισθού μας, αρνούμαστε να μετακυλιστεί το κόστος αναπαραγωγής της εργασιακής μας δύναμης από τα αφεντικά σε μας.
  • Οι πρακτικές της στάσης πληρωμών, που ορισμένες απ’ αυτές ήδη υπήρχαν τα πρώτα χρόνια της αντίστασης στην πολιτική της απαξίωσης (2010-2012), μπορούν και πρέπει να επεκταθούν και να συμπεριλάβουν την άρνηση πληρωμών

Των Δανείων στις τράπεζες

Των Φόρων (όπως την προκαταβολή του φόρου εισοδήματος που υποχρεώνονται να πληρώνουν καλυμμένοι μισθωτοί/δήθεν αυτοαπασχολούμενοι, όπως π.χ. οι μπλοκάκηδες,)
Των Εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Των Εισιτηρίων στα νοσοκομεία

Των Διδάκτρων και της σίτισης στα πανεπιστήμια

Και ταυτόχρονα να προχωρήσουμε στην επανοικειοποίηση του πλούτου με τη μορφή

Επανασυνδέσεων ρεύματος, νερού, τηλεφώνου

Σφραγίσματος βιβλιαρίων ανέργων και ανασφάλιστων

Απαλλοτριώσεων σε σούπερ μάρκετ

Καταλήψεων των μέσων παραγωγής και των ακατοίκητων σπιτιών

  • Ένα τέτοιο κίνημα θα μπορούσε να ανοίξει πολλά ζητήματα περιεχομένου και μορφών κοινωνικής ζωής. Κι αυτό γιατί α) θα αντιμετώπιζε τις δημόσιες υπηρεσίες ως αυτό που πράγματι είναι, όχι δηλ. ως ουδέτερες αλλά ως κρατικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις (κάποιες από αυτές –ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, ΔΕΠΑ- μάλιστα είναι και ιδιαίτερα κερδοφόρες εν μέσω κρίσης) και β) θα προωθούσε την αλληλεγγύη και την κινηματική συνεργασία μεταξύ των εργαζομένων σ’ αυτές και των χρηστών-καταναλωτών. Ένα τέτοιο κίνημα θα αντιλαμβανόταν ότι η ικανοποίηση των αναγκών μας δεν προϋποθέτει μόνο την αναβάθμιση των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων σ’ αυτές τις υπηρεσίες αλλά και την ενοποίηση των αγώνων μας. Ένα τέτοιο κίνημα θα έθετε σε αμφισβήτηση τον ίδιο το ρόλο μας ως εργαζόμενων από τη μια – χρήστών/καταναλωτών από την άλλη. Και θα έδειχνε, μέσα από την αλληλέγγυα δράση εργαζόμενων – χρηστών των υπηρεσιών, ότι μόνο εν μέρει μπορούν να ικανοποιηθούν οι κοινωνικές ανάγκες μας στον καπιταλισμό.
  • Η Στάση Πληρωμών από τα κάτω, η Αυτομείωση των τιμών και των χρεών και η Συλλογική Απαλλοτρίωση δημιουργούν αυτοοργανωμένες, κινηματικές κοινωνικές σχέσεις που ξεφεύγουν από τον έλεγχο των πολιτικών κομμάτων τόσο όσον αφορά τη μορφή (άμεση δράση από τα κάτω) όσο και το περιεχόμενο (ικανοποίηση των δικών μας αναγκών και όχι σχέδια «εθνικής σωτηρίας»). Δημιουργούν νέες μορφές κοινωνικότητας που στηρίζονται σε άμεσες κοινωνικές σχέσεις μέσω δικτύων αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης, σε αντίθεση με τα συριζάδικα «δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης» που παθητικοποίησαν τα προηγούμενα χρόνια τον πληθυσμό, μοίρασαν την φτώχεια και άνοιξαν πολιτικά το δρόμο στο νέο μνημόνιο.
  • Ένα τέτοιο κίνημα ανοίγει δυνητικά το δρόμο για έλεγχο από τα κάτω των δημόσιων υπηρεσιών μέσω της εγκαθίδρυσης μιας δυαδικής εξουσίας, όπου με τη μορφή γενικών συνελεύσεων εργατών – χρηστών σε ταξική βάση θα συνδιαμορφώνονται οι αποφάσεις για τη χρήση των υπηρεσιών, θα σαμποτάρονται αποφάσεις, νόμοι και μνημόνια που μας έρχονται από τα πάνω κλπ.
  • Ένα τέτοιο κίνημα βάζει το ζήτημα της άμεσης οικειοποίησης του πλούτου διεκδικητικά και ανταγωνιστικά και δεν προωθεί το μοίρασμα της φτώχειας μας. Όσο υπάρχει το κράτος και το κεφάλαιο δεν έχει νόημα να λέμε ότι μπορούμε να ζήσουμε σε εναλλακτικές νησίδες αυτοδιαχείρισης ή αλληλοβοήθειας. Μπορεί τέτοια πειράματα να είναι χρήσιμα για να αρχίσουμε να αποκτούμε τον έλεγχο της ζωής μας, αλλά μπορεί επίσης, απλά ξαναμοιράζοντας τη φτώχεια μας, να διευκολύνουμε απίστευτα το κράτος προσφέροντας σ’ αυτό τζάμπα υπηρεσίες και από το «δεν πληρώνω» να καταλήξουμε στο εθελοντικό «δεν πληρώνομαι».
  • Η οργάνωση τέτοιων κινηματικών πρακτικών προϋποθέτει το συντονισμό τους και τη συνεργασία ενδεχομένως με σωματεία που έχουν μια τέτοια οπτική στάσης πληρωμών και ξεφεύγουν από το συντεχνιασμό. Επειδή τα όρια του συνδικαλισμού και η αναποτελεσματικότητά του είναι εμφανή εδώ και χρόνια, μια οργάνωση κινήσεων σε επίπεδο γειτονιάς/συλλογικοτήτων που μπορεί να συμπεριλάβει τόσο τα τοπικά σωματεία όσο και τους μεμονωμένους εργαζόμενους μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Επίσης, επειδή έχουμε και το ιστορικό παράδειγμα του κινήματος αυτομείωσης και στάσης πληρωμών στην Ιταλία της δεκαετίας του 1970, όπου ήταν τα συνδικάτα αυτά που κήρυξαν τη λήξη του κινήματος για να μπορούν να συναποφασίσουν με τη νέα κυβέρνηση τις εθνικές συλλογικές διαπραγματεύσεις, ας κρατάμε και μια πισινή σχετικά με το ρόλο που μπορεί να παίξουν.

 ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ! ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΜΕΣΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ

Δεν είμαστε πατριώτες, δεν αγωνιζόμαστε κάτω από καμιά εθνική σημαία. Πατρίδα μας όλη η γη. Όπως δεν αγωνιζόμαστε κάτω από την ταυτότητα του «καταναλωτή», έτσι δεν αγωνιζόμαστε και κάτω από τις θολές και παραπλανητικές ταυτότητες του «πολίτη», του «κατοίκου / γείτονα», του «ατομικού ιδιοκτήτη» και του «λαού» που οι απανταχού απατεώνες πολιτικοί χρησιμοποιούν για να συσκοτίζουν την πραγματικότητα της κοινωνικής ανισότητας, της φτώχιας και της εκμετάλλευσης της εργασίας.

Με την εξαίρεση των φασιστών, των ρατσιστών, των σεξιστών και των σταλινικών, καλούμε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν αυτόνομα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στην πολιτική της απαξίωσης και της αφομοίωσης, για να συνεχίσουμε την από κοινού οργάνωση της αντίστασής μας στους εφαρμοστικούς νόμους του νέου μνημονίου που ψηφίζονται αυτές τις μέρες στη Βουλή από την άτυπη οικουμενική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ. Και πάνω απ’ όλα να βρούμε τρόπους άμεσης ικανοποίησης των αναγκών μας.

Συνέλευση εργαζομένων-ανέργων στην Πλατεία Συντάγματος

APPELLO DELL’ ASSEMBLEA DI LAVORATORI E DISOCCUPATI CONTRO LA CONTINUAZIONE DELLA POLITICA DI SVALUTAZIONE A PIAZZA SYNTAGMA

APPELLO DELL’ ASSEMBLEA DI LAVORATORI E DISOCCUPATI CONTRO LA CONTINUAZIONE DELLA POLITICA DI SVALUTAZIONE A PIAZZA SYNTAGMA

 

Lunedì, 20 luglio, alle 19.00

Gli ultimi cinque anni la politica di svalutazione della nostra forza-lavoro e delle nostre vite in generale (comunemente chiamata “i memoranda”) viene portata avanti ininterrottamente, servita e promossa sia dalla la destra che dalla sinistra dello stato e del capitale.
Noi, lavoratori salariati, disoccupati/e, studenti/esse e casalinghe che pubblichiamo questo appello abbiamo partecipato in tutti questi anni alle multiformi lotte di classe, sia nei luoghi di lavoro sia nei quartieri operai.
Abbiamo votato No dicendo NO a tutti gli aspetti della politica di attacco alla nostre vite oppure ci siamo astenuti deliberatamente al referendum per rigettare i quesiti posti dal potere. Ci unisce un destino comune: il desiderio di difende gli interessi della nostra classe e di attivare tutte le possibili modalità di azione per soddisfare i nostri bisogni sociali.

In poche parole, ci unisce la necessità di

 

ORGANIZZARE LA VISIBILITÀ DELLA NOSTRA CLASSE E DEI NOSTRI BISOGNI NELLO SPAZIO PUBBLICO

 

Gli ultimi cinque anni ne abbiamo subito di tutti i colori e ora lo stato capitalista viene a rassicurarci che continueremo a soffrire votando il terzo memorandum Siamo stanchi di subire, soprattutto ora che lo stato capitalista viene di nuovo all’attacco proponendoci il terzo memorandum che consiste in : tagli dei salari e delle pensioni, tagli alle spese per la sanità e l’istruzione, sussidi di disoccupazioni non esistenti, aumento della tassazione diretta delle nostre case, aumento della tassazione indiretta dei viveri, la ristorazione, i mezzi di trasporto.

 

Sputiamo sull’“aiuto umanitario” che vogliono fornirci i capitalisti, greci e no, e i politici che li rappresentano. Non siamo dei mendicanti, non abbiamo bisogno di loro della loro carità. Sono loro che esistono grazie al nostro “umanitarismo” e al lavoro che dobbiamo fornirgli coercitivamente!

 

NON RIMARREMO SPETTATORI DEGLI AVVENIMENTI. NON GUARDEREMO LE MERCI E I LORO PREZZI NELLE VETRINE

 

“Abbiamo evitato il Grexit e l’asfissia finanziaria”, dichiarano gli imbroglioni del governo che condividono sorridendo la stessa ideologia mistificatrice e la stessa pratica dello “stato di emergenza” con gli stati-creditori. Essi dietro l’ideologia e la pratica dei “falsi dilemmi” (“euro o dracma”?) coprono la loro permanente, e non “urgente”, necessità di usurpare la ricchezza che produce il lavoro produttivo e riproduttivo del proletariato, locale o “straniero”.

 

CI RIAPPROPRIEREMO DI TUTTO CIÒ CHE CI APPARTIENE! SAPPIAMO CHE PERSINO LA SODDISFAZIONE DEI NOSTRI BISOGNI Più IMMEDIATI CI SPINGE NECESSARIAMENTE ALL’APPROPRIAZIONE DEI MEZZI DI PRODUZIONE, DISTRIBUZIONE E COMMUNICAZIONE CHE NOI E LE PRECEDENTI GENERAZIONI DI PROLETARI ABBIAMO CREATO.

 

Dichiariamo sin dal primo momento che la presenza e il coinvolgimento di fascisti, razzisti, sessisti e di stalinisti nella nostra assemblea non è gradita. Non siamo dei patrioti, non lottiamo sotto nessuna bandiera nazionale. Nostra patria è il mondo intero. Non portiamo avanti la nostra lotta sotto le vaghe e ingannevoli etichette del “cittadino”, del “residente / vicino”, del “proprietario” e del “popolo”, che vengono usate dai politici imbroglioni di tutto il mondo per offuscare la realtà della disuguaglianza sociale e lo sfruttamento del lavoro.

 

Ci rivolgiamo a tutti i compagni e le compagne, tutte le persone che hanno lottato in modo autonomo negli anni precedenti e che continuano a lottare nei luoghi di lavoro e nei quartieri contro la politica di svalutazione e del recupero. In questo momento è improrogabile pensare e organizzare tutti insieme la nostra resistenza alle leggi applicative del nuovo memorandum che saranno votate nei prossimi giorni nel Parlamento dal governo informale di unità nazionale composto da Syriza, Greci Indipendenti, Nea Dimocratia, Pasok, Potami. Ma è ancora più improrogabile trovare modi per soddisfare immediatamente i nostri bisogni.

 

 

Assemblea di Lavoratori e Disoccupati a Piazza Syntagma

 

http://synelefsi-syntagmatos.espivblogs.net/

synel.syntagma@espiv.net

CALL of THE ASSEMBLY of WORKERS and UNEMPLOYED

CALL

of

THE ASSEMBLY of WORKERS and UNEMPLOYED

AGAINST THE ONGOING POLICY OF AUSTERITY AND DEVALUATION

NEXT MEETING

at SYNTAGMA SQUARE

MONDAY 20/7, 7 pm

For the last five years, the policy of devaluation not only of our labour power but also of our life as a whole (also known as the “Memorandum”) has been relentless and inexorable. It is served and promoted both by the Right wing and the Left wing of the state and capital.

We, waged workers, unemployed, students and housewives who make this announcement, are people who have been involved in various class struggles, either within the workplaces or in the working-class neighborhoods, all these years.

We are the ones who, whether we voted in favor of NO, meaning NO to the policy of austerity and devaluation as a whole, or abstained from the referendum consciously, rejecting the dilemmas posed by the political parties, share a common desire. The desire to defend the interests of our class against the interests of the bosses and to contribute to all possible ways of collective action to meet our social needs.

We share, in short, the necessity:

TO ORGANIZE THE VISIBILITY OF OUR CLASS AND OF OUR NEEDS IN THE PUBLIC SPACE 

For the last five years we have suffered far too much and now the capitalist state is assuring us, after adopting the 3rd Memorandum, that we will continue to suffer: wage and pension reductions, cuts in health and education spending, non-existent unemployment benefits, increases in the direct taxation of our homes, increases in the indirect taxation on food, catering, transport.

We spit on the “humanitarian aid” offered to us by local and the international capitalists and the political personnel that represents them. We are not beggars, we do not need them; they are the ones who are still here thanks to our own “humanism” and the coercive labour time that we provide them with.

WE WILL NOT REMAIN PASSIVE SPECTATORS OF RECENT DEVELOPMENTS. WE WILL NOT GO WINDOW-SHOPPING STARING AT THE PRICE OF THE VARIOUS POLITICAL COMMODITIES

We were spared the grexit and  financial suffocation! ”,  say the government crooks who share smilingly together with the usurer states the same mystifying ideology and practice of the “state of exception”. Behind this ideology and practice of false blackmailing dilemmas (“euro or drachma?”) they hide not their ‘exceptional’ but their permanent need to usurp the wealth produced by the productive and reproductive labour of the local and “foreign” proletariat.

WE WILL TAKE BACK WHAT BELONGS TO US! WE KNOW THAT THE SATISFACTION OF EVEN OUR MOST IMMEDIATE NEEDS NECESSARILY LEADS US TO THE REAPPROPRIATION OF THE MEANS OF PRODUCTION, DISTRIBUTION AND COMMUNICATION THAT WE AND THE PAST GENERATIONS OF PROLETARIANS HAVE CREATED 

We declare that the presence and involvement of fascists, racists, sexists and stalinists in our assembly is undesirable. We are not patriots, we do not struggle under any national flags. The earth is our homeland. We do not struggle under the vague and misleading labels of “citizens”, “residents / neighbors”, “private owners” and the “people” that crooked politicians everywhere use to obscure the reality of social inequality and the exploitation of labor.

We invite all comrades, all the people who have been fighting, and still are, in an autonomous way in workplaces and neighborhoods against the policy of devaluation and recuperation in the previous years, to join organizational efforts with us and continue resisting the application laws of the new memorandum to be voted these days in the Parliament by the informal all-party government of SYRIZA-ANEL-ND-PASOK-THE RIVER. And above all, to find ways for the immediate satisfaction of our needs.

ASSEMBLY of WORKERS and UNEMPLOYED at Syntagma Square 

14/7/2015

ADDENDUM: On Wednesday 15, after the end of the morning demonstration of workers in the public sector, the Assembly made an intervention at the subway to claim free transport. On Thursday 16,  working groups which were proposed in the first meeting for the organization of activities and events were formed. On Sunday 19, the Assembly will take solidarity action with the striking workers in the commercial sector who will blockade the central commercial street of Athens against the abolition of the Sunday holiday. On Tuesday 21st and Thursday 23rd, the Assembly will organize two public meetings, one on the new austerity measures and one on the self-reduction of prices and debts in Syntagma Square.

http://synelefsi-syntagmatos.espivblogs.net/

synel.syntagma@espiv.net

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ

Πέντε χρόνια τώρα η πολιτική της απαξίωσης όχι μόνο της εργασιακής μας δύναμης αλλά και της ζωής μας συνολικά (γνωστή και ως «μνημόνια») συνεχίζεται ακάθεκτη. Την εξυπηρετούν και την προωθούν τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά του κράτους και του κεφαλαίου.

Πέντε χρόνια τώρα έχουμε υποφέρει τα πάνδεινα και έρχεται σήμερα το καπιταλιστικό κράτος να μας διαβεβαιώσει, με τη ψήφιση του 3ου μνημονίου, ότι θα συνεχίσουμε να υποφέρουμε: μειώσεις μισθών και συντάξεων, περικοπές στις δαπάνες υγείας και εκπαίδευσης, ανύπαρκτα επιδόματα ανεργίας, αύξηση της άμεσης φορολόγησης των κατοικιών μας, αύξηση της έμμεσης φορολογίας στα τρόφιμα, την εστίαση, τα μέσα μεταφοράς.

Οι εργαζόμενοι στον κλάδο του εμπορίου συγκεκριμένα έχουν υποστεί τη γενίκευση των μισθών πείνας εξαιτίας της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων, της μείωσης του κατώτατου μισθού και της επέκτασης των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Σύμφωνα με το νέο μνημόνιο, προβλέπεται «περαιτέρω διεύρυνση της κυριακάτικης λειτουργίας των καταστημάτων, ενδεχομένως κάθε Κυριακή, ειδικά στις τουριστικές περιοχές» (αυτές περιλαμβάνουν και την Αθήνα) και δίνεται η «δυνατότητα πραγματοποίησης εκπτώσεων καθόλη τη χρονιά, δίχως την παρέμβαση του κράτους». Είναι ευνόητο ότι μια τέτοια εξέλιξη, δίνοντας τη χαριστική βολή στα μικρά αφεντικά, θα οδηγήσει στην αύξηση της ανεργίας και στη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου (δηλ. σε πανίσχυρα εγχώρια ή πολυεθνικά ολιγοπώλια).

Εμείς, οι μισθωτοί εργαζόμενοι από άλλους κλάδους, οι άνεργοι/ες, οι φοιτητές-φοιτήτριες και νοικοκυρές που δημοσιεύουμε αυτό το κάλεσμα αλληλεγγύης στους μισθωτούς στον κλάδο του εμπορίου που αγωνίζονται εναντίον της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας είμαστε άνθρωποι που συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια στους πολύμορφους ταξικούς αγώνες, είτε μέσα στους χώρους εργασίας είτε στις εργατικές γειτονιές. Είμαστε αυτοί που, είτε ψηφίσαμε ΟΧΙ εννοώντας ΟΧΙ σε όλη την πολιτική της απαξίωσης είτε απείχαμε συνειδητά από το δημοψήφισμα αρνούμενοι τα διλήμματα της εξουσίας, μας ενώνει μια κοινή επιθυμία. Η επιθυμία να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της τάξης μας ενάντια στα συμφέροντα των μικρών και μεγάλων αφεντικών και να ενεργοποιήσουμε όλους τους δυνατούς τρόπους συλλογικής δράσης για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών μας.

Μας ενώνει, εν ολίγοις, η αναγκαιότητα

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ

Φτύνουμε την «ανθρωπιστική βοήθεια» που θέλουν να μας παράσχουν οι ντόπιοι και διεθνείς καπιταλιστές και οι πολιτικοί που τους εκπροσωπούν. Δεν είμαστε επαίτες, δεν τους έχουμε ανάγκη· αυτοί εξακολουθούν και υπάρχουν χάρις στο δικό μας «ανθρωπισμό» και την εργασία που καταναγκαστικά τους παρέχουμε.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

«Γλιτώσαμε το grexit και τη χρηματοπιστωτική ασφυξία», λένε οι απατεώνες της κυβέρνησης που χαμογελαστά μοιράζονται με τα κράτη-δανειστές την ίδια μυστικοποιητική ιδεολογία και πρακτική της «κατάστασης έκτακτης ανάγκης». Πίσω από αυτή την ιδεολογία και πρακτική των πλαστών εκβιαστικών διλημμάτων («ευρώ ή δραχμή;») καλύπτουν όχι την «έκτακτη» αλλά τη διαρκή ανάγκη τους να σφετερίζονται τον πλούτο που δημιουργεί η παραγωγική και αναπαραγωγική εργασία του προλεταριάτου, ντόπιου και «ξένου».

«Τα πρώτα καλά νέα: ανοίγουν οι τράπεζες κι αρχίζει να κινείται η αγορά!» ζητωκραυγάζουν τα μηντιακά παπαγαλάκια των πολιτικών κομμάτων και του κεφαλαίου. Αφού σκύλιασαν δυο βδομάδες τώρα να μας τρομοκρατούν για να περάσουν το νέο μνημόνιο της λιτότητας και της απαξίωσης, θέλουν από πάνω να μας παρουσιάσουν τα ανοιχτά μαγαζιά της Κυριακής ως μαζική γιορτή της κατανάλωσης.

Κατ’ αρχάς δεν έχουμε τη δυνατότητα της μαζικής κατανάλωσης γιατί μας έχουν λεηλατήσει το εισόδημα. Δεύτερον και σημαντικότερον, δεν τσιμπάμε από την ψεύτικη υπόσχεση της ευτυχίας που λένε ότι θα μας προσφέρει η κατανάλωση. Η πιο άμεση ανάγκη μας είναι η ανάγκη συνάντησης με τον άλλον. Ο πραγματικός πλούτος είναι οι κοινωνικές σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης. Οι εμπορικές σχέσεις, το εμπόρευμα, είναι η συνολική απουσία ανθρώπινων σχέσεων. Μια ψευδής, φανταστική και φανταχτερή δημόσια σφαίρα σχέσεων μεταξύ πραγμάτων. Οι εμπορικοί δρόμοι είναι ο τόπος όπου υλοποιείται το δικαίωμα των μισθωτών να είναι εκμεταλλευόμενοι, δηλ. το δικαίωμα να κουβαλάμε πολλά εμπορεύματα και ως εκ τούτου το δικαίωμα να παράγουμε πολλά εμπορεύματα, όλο και περισσότερα εμπορεύματα. Λίγο πιο κει, στη γωνία, οι άνεργοι και οι μετανάστες ονειρεύονται την είσοδό τους σ’ αυτό το θαυμαστό κόσμο, που οι περιοδικές «οικονομικές κρίσεις» αρκούν για να τον διαψεύσουν.

ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΣΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥΣ

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ! ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΜΕΣΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ

Δεν είμαστε πατριώτες, δεν αγωνιζόμαστε κάτω από καμιά εθνική σημαία. Πατρίδα μας όλη η γη. Όπως δεν αγωνιζόμαστε κάτω από την ταυτότητα του «καταναλωτή», έτσι δεν αγωνιζόμαστε και κάτω από τις θολές και παραπλανητικές ταυτότητες του «πολίτη», του «κατοίκου / γείτονα», του «ατομικού ιδιοκτήτη» και του «λαού» που οι απανταχού απατεώνες πολιτικοί χρησιμοποιούν για να συσκοτίζουν την πραγματικότητα της κοινωνικής ανισότητας, της φτώχιας και της εκμετάλλευσης της εργασίας.

Με την εξαίρεση των φασιστών, των ρατσιστών, των σεξιστών και των σταλινικών, καλούμε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν αυτόνομα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στην πολιτική της απαξίωσης και της αφομοίωσης, για να συνεχίσουμε την από κοινού οργάνωση της αντίστασής μας στους εφαρμοστικούς νόμους του νέου μνημονίου που ψηφίζονται αυτές τις μέρες στη Βουλή από την άτυπη οικουμενική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ. Και πάνω απ’ όλα να βρούμε τρόπους άμεσης ικανοποίησης των αναγκών μας.

Επόμενη συνέλευση στο Σύνταγμα, Δευτέρα 20/7, 7μμ.

 

 

Συνελευση Εργαζομένων – Ανέργων πλατείας Συντάγματος

Πέντε χρόνια τώρα η πολιτική της απαξίωσης όχι μόνο της εργασιακής μας δύναμης αλλά και της ζωής μας συνολικά (γνωστή και ως «μνημόνια») συνεχίζεται ακάθεκτη. Την εξυπηρετούν και την προωθούν τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά του κράτους και του κεφαλαίου.

Εμείς, οι μισθωτοί εργαζόμενοι, άνεργοι/ες, φοιτητές-φοιτήτριες και νοικοκυρές που δημοσιεύουμε αυτό το κάλεσμα είμαστε άνθρωποι που συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια στους πολύμορφους ταξικούς αγώνες, είτε μέσα στους χώρους εργασίας είτε στις εργατικές γειτονιές.

Είμαστε αυτοί που, είτε ψηφίσαμε ΟΧΙ εννοώντας ΟΧΙ σε όλη την πολιτική της απαξίωσης είτε απείχαμε συνειδητά από το δημοψήφισμα αρνούμενοι τα διλήμματα της εξουσίας, μας ενώνει μια κοινή επιθυμία. Η επιθυμία να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της τάξης μας ενάντια στα συμφέροντα των αφεντικών και να ενεργοποιήσουμε όλους τους δυνατούς τρόπους συλλογικής δράσης για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών μας.

Μας ενώνει, εν ολίγοις, η αναγκαιότητα

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ

Πέντε χρόνια τώρα έχουμε υποφέρει τα πάνδεινα και έρχεται σήμερα το καπιταλιστικό κράτος να μας διαβεβαιώσει, με την ψήφιση του 3ου μνημονίου, ότι θα συνεχίσουμε να υποφέρουμε: μειώσεις μισθών και συντάξεων, περικοπές στις δαπάνες υγείας και εκπαίδευσης, ανύπαρκτα επιδόματα ανεργίας, αύξηση της άμεσης φορολόγησης των κατοικιών μας, αύξηση της έμμεσης φορολογίας στα τρόφιμα, την εστίαση, τα μέσα μεταφοράς.

Φτύνουμε την «ανθρωπιστική βοήθεια» που θέλουν να μας παράσχουν οι ντόπιοι και διεθνείς καπιταλιστές και οι πολιτικοί που τους εκπροσωπούν. Δεν είμαστε επαίτες, δεν τους έχουμε ανάγκη· αυτοί εξακολουθούν και υπάρχουν χάρις στο δικό μας «ανθρωπισμό» και την εργασία που καταναγκαστικά τους παρέχουμε.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ. ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΣΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥΣ

«Γλυτώσαμε το grexit και τη χρηματοπιστωτική ασφυξία», λένε οι απατεώνες της κυβέρνησης που χαμογελαστά μοιράζονται με τα κράτη-δανειστές την ίδια μυστικοποιητική ιδεολογία και πρακτική της «κατάστασης έκτακτης ανάγκης». Πίσω από αυτή την ιδεολογία και πρακτική των πλαστών εκβιαστικών διλημμάτων («ευρώ ή δραχμή;») καλύπτουν όχι την «έκτακτη» αλλά τη διαρκή ανάγκη τους να σφετερίζονται τον πλούτο που δημιουργεί η παραγωγική και αναπαραγωγική εργασία του προλεταριάτου, ντόπιου και «ξένου».

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ! ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΜΕΣΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ.

Δηλώνουμε εξαρχής ότι η παρουσία και εμπλοκή των φασιστών, των ρατσιστών, των σεξιστών και των σταλινικών στη συνέλευσή μας είναι ανεπιθύμητη. Δεν είμαστε πατριώτες, δεν αγωνιζόμαστε κάτω από καμιά εθνική σημαία. Πατρίδα μας όλη η γη. Δεν αγωνιζόμαστε κάτω από τις θολές και παραπλανητικές ετικέτες του «πολίτη», του «κατοίκου / γείτονα», του «ατομικού ιδιοκτήτη» και του «λαού» που οι απανταχού απατεώνες πολιτικοί χρησιμοποιούν για να συσκοτίζουν την πραγματικότητα της κοινωνικής ανισότητας και της εκμετάλλευσης της εργασίας.

Καλούμε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν αυτόνομα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στην πολιτική της απαξίωσης και της αφομοίωσης, για να συσκεφτούμε και να οργανώσουμε από κοινού την αντίστασή μας στους εφαρμοστικούς νόμους του νέου μνημονίου που ψηφίζονται αυτές τις μέρες στη Βουλή από την άτυπη οικουμενική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ. Και πάνω απ’ όλα να βρούμε τρόπους άμεσης ικανοποίησης των αναγκών μας.